សៀមរាប៖ ក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រពង្រឹងមហិច្ឆតារបស់ខ្លួនលើឆាកអន្តរជាតិ កម្ពុជាបាននឹងកំពុងរៀបចំផែនការមេដ៏ធំមួយ ដើម្បីកែច្នៃ "ក្រុងសៀមរាប" ឱ្យទៅជាគំរូនៃទីក្រុងបេតិកភណ្ឌរស់ (Living Heritage City) ដែលអាចបំប្លែងខ្លួនទៅតាមតម្រូវការសតវត្សទី២១ ប៉ុន្តែនៅតែរក្សានូវដួងព្រលឹងបុរាណរាប់ពាន់ឆ្នាំរបស់អង្គរ។
ការរៀបចំនគរូបនីយកម្មដែល "ដកដង្ហើមតាមបែបប្រវត្តិសាស្ត្រ"
កិច្ចប្រជុំដឹកនាំដោយ ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី សាយ សំអាល់ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងរៀបចំដែនដី នគរូបនីយកម្ម និងសំណង់ រាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងផ្ដោតលើការរៀបចំ "អត្តសញ្ញាណក្រុង" ជាថ្មី។ ផែនការមេនេះមិនមែនត្រឹមតែជាការសង់ផ្លូវ ឬអគារនោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាការកំណត់តំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រឱ្យច្បាស់លាស់ ការបង្កើនផ្ទៃបៃតងសួនច្បារ និងការកំណត់រចនាបថអគារដែលត្រូវតែ "ស៊ីចង្វាក់" ទៅនឹងតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោក។
ទិន្នន័យ និងកត្តាជំរុញសេដ្ឋកិច្ច
សក្ដានុពលទេសចរណ៍ តំបន់អង្គរដែលត្រូវបានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់ UNESCO តាំងពីឆ្នាំ១៩៩២ គឺជាក្បាលម៉ាស៊ីនសេដ្ឋកិច្ចមិនចេះរីងស្ងួត។ មុនវិបត្តិសកល សៀមរាបធ្លាប់ទទួលភ្ញៀវអន្តរជាតិជាង ៦ លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។
ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធថ្មី ការបើកដំណើរការព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិសៀមរាបអង្គរ (SAI) ដែលមានសមត្ថភាពទទួលភ្ញៀវបាន ៧ ទៅ ១០លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ គឺជាសម្ពាធវិជ្ជមានដែលទាមទារឱ្យក្រុងសៀមរាបត្រូវតែពង្រីកខ្លួនឱ្យមានស្តង់ដារខ្ពស់។
ការអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍ ការរៀបចំនេះធ្វើឡើងដើម្បីបញ្ចៀសការរំលោភបំពានលើតំបន់ការពារ និងដើម្បីធានាថា "ទំនើបកម្ម" មិនបំផ្លាញ "អតីតកាល"។
ចក្ខុវិស័យ ទីក្រុងសម្រាប់មនុស្ស និងទេសចរណ៍
លោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី សាយ សំអាល់ បានសង្កត់ធ្ងន់ថា គ្រប់សំណង់ និងរចនាបថទាំងអស់ត្រូវតែមានការឯកភាពគ្នា ដើម្បីរក្សាគុណតម្លៃសកល។ គោលដៅចុងក្រោយ គឺការបង្កើតទីក្រុងដែល៖
១. មានសោភ័ណភាពប្លែកគេ អគារមានរចនាបថខ្មែរដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងប្រវត្តិសាស្ត្រ។
២. ផ្តល់ផាសុកភាព មានសួនច្បារសាធារណៈ និងតំបន់ថ្មើរជើងច្រើន ដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរស់នៅទំនើប។
៣. ទាក់ទាញការវិនិយោគ បង្កើតបរិយាកាសវិនិយោគលើវិស័យបដិសណ្ឋារកិច្ចកម្រិតខ្ពស់។
គួរបញ្ជាក់ថា ផែនការមេថ្មីនេះ គឺជាសារមួយដ៏ច្បាស់លាស់ទៅកាន់ពិភពលោកថា សៀមរាបមិនត្រឹមតែជាកន្លែងសម្រាប់មើលប្រាសាទបុរាណនោះទេ ប៉ុន្តែសៀមរាបកំពុងក្លាយជា "ទីក្រុងបេតិកភណ្ឌគំរូ" ដែលផ្តល់នូវបទពិសោធន៍រស់នៅ និងទេសចរណ៍លំដាប់ថ្នាក់អន្តរជាតិ ប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងភាពវៃឆ្លាតបំផុតនៅក្នុងតំបន់អាស៊ី៕
ដោយ៖ មឿន ឌីណា (Moeun Dyna)
